จริงๆแล้วนางสาวเย็นฤดี จะปีนขึ้นไปถ่ายกล้วยไม้ที่ยอดเขานี้...
เขาหินปูนจะคมมาก และปีนยาก ได้แผลกลับมาเป็นริ้วๆเต็มแขน
ศาก็ตามไปช่วยเค้าถ่ายกล้วยไม้...แล้วก็บ่นว่า มาตั้งไกล ไม่มีโฮย่าให้ดูมั่งเลย....
...ก็เมื่อยอะนะ ลมตรงนั้นก็เย็น ก็มันสูงอะคะ บนยอดเขา ริมผา...นั่งเถียงกับกับคนข้างๆจะไปดูโฮย่าที่ไหนต่อกันดี (ตอนขากลับ)
เพื่อนที่ถ่ายภาพเราสองคน เค้าเป็นคนบ้าบีโกเนีย เค้า....ถามว่าศาจะนั่งเถียงกับนางสาวเย็นฤดีตรงนั้นอีกนานไหม (ว่ะ!!!)
นี่ถ้าตกลงไปเมื่อไหร่....มันไม่ตามไปเก็บนะ เพราะตรงนั้นนะสูงมากเลย

.
.
.
....และแล้ว ที่เราเพิ่งบ่นๆๆไปเมื่อกี้ ก็อยู่ตรงหน้าเรานี่เอง!!!